Questo sito usa cookie per fornirti un'esperienza migliore. Proseguendo la navigazione accetti l'utilizzo dei cookie da parte nostra OK

Storia

 

Storia
Włoski Instytut Kultury w Warszawie, działający w Polsce od 1934 roku, od 2001 roku znajduje się w samym centrum Warszawy, przy ul. Marszałkowkiej 72, wewnątrz „Kamienicy Matias Taubeenhaus”, budynku w stylu neogotyckim z dziewiętnastego wieku, należącym do polskiego dziedzictwa artystycznego. Budynek, wzniesiony w 1898 roku i pokryty płytkami ceramicznymi terra di Siena bruciata (palona ziemia ze Sieny), jest dziełem słynnego architekta Edwarda Goldberga, który wzorował się na stylu wenecko-gotyckim.
Wnętrze jest ozdobione stiukami, arkadami, ostrołukowym sklepieniem i intarsjowanym parkietem. Po drugiej wojnie światowej i niszczycielskim pożarze w 1944 roku, kamienica została poddana pracom naprawczym w latach 1945-1950. Dopiero w 1998 roku przystąpiono do rzeczywistych prac remontowych, dzięki którym budynek odzyskał dawny artystyczny splendor.
Instytut spełnia rolę otwartego okna kulturowego Włoch, ośrodka wspierającego zjednoczoną Europę poprzez działalność łączącą kulturę włoską i polską. Bliskość kulturowa Polski z Włochami ma swoje korzenie w okresie humanizmu-renesansu.
Warto przypomnieć obecność w Polsce włoskiej Królowej, Bony Sforza w okresie pełnego rozkwitu renesansu, a także włoskich architektów, kamieniarzy, artystów, bankierów i historyków. Uniwersytet Jagielloński w Krakowie, jeden z najstarszych w Europie środkowo-wschodniej, został założony na wzór Uniwersytetu w Bolonii.
Dzięki organizowanym imprezom, Instytut stara się rozpowszechnić swoją działalność wśród reprezentantów kultury, przyjaciół i studentów.

26