Polaryzacja? Nierówności? Fake newsy? Bezkarność możnych i bezsilność słabych? Cyrk mass mediów? Postkolonialne napięcia? Wszystkie te hasła kojarzą się nam z dniem dzisiejszym, ale kino po raz pierwszy opisało je z pasją i polemiczną swadą, kiedy za politykę na ekranie zabrali się na przełomie lat 1960-tych i 1970-tych twórcy włoscy.
Rozpaleni polemiczną pasją scenarzyści i reżyserzy, zrzucający z siebie definicje „poczciwego” neorealizmu spod znaku De Siki, zaproponowali nową formułę kina zaangażowanego, które nie tylko komentowało społeczno-polityczną rzeczywistość, ale zdawało się wprost z niej wypływać, kształtować ją i nadawać jej rytm (często tożsamy z wybitnymi kompozycjami Ennia Morricone).
W tym przeglądzie obejrzymy cztery tytuły, powstałe na przestrzeni lat 1965-1976, a ich tonacja będzie się wahać od kontrkulturowej ekstazy po elegijny i ponury ton, nasycony pesymizmem tzw. dekady ołowiu, jaką okazały się włoskie lata 1970-te.
Kurator: Michał Oleszczyk
Harmonogram pokazów:
4 lutego, godz. 19:30
Pięści w kieszeni, reż. Marco Bellocchio
11 lutego, godz. 19:00
Bitwa o Algier, reż. Gillo Pontecorvo
18 lutego, godz. 19:00
Śledztwo w sprawie obywatela poza wszelkim podejrzeniem,
reż. Elio Petri
25 lutego, godz. 19:00
Szacowni nieboszczycy, reż. Francesco Rosi
