W swoim arcydziele Życie: instrukcja obsługi Georges Perec prowadzi czytelnika przez mieszkania paryskiej kamienicy, opowiadając o ich mieszkańcach poprzez przedmioty, wnętrza i wspomnienia. To odniesienie, wraz z refleksjami historyczki sztuki Suzanne Preston Blier na temat domów jako „żywych organizmów”, stanowi klucz interpretacyjny dla wizualnego projektu, który Claudio Gobbi rozwija w Warszawie.
Zrealizowana pod koniec fotograficznej podróży po stolicy Polski wystawa prezentuje serię prac poświęconych architekturze i współczesnej pamięci miejskiej. Poprzez osiem bannerów, z których każdy opowiada historię jednego budynku, Gobbi łączy niepublikowane wcześniej fotografie wykonane podczas pobytu w Warszawie z przetworzonymi materiałami archiwalnymi oraz obrazami wygenerowanymi przy użyciu sztucznej inteligencji. Projekt koncentruje uwagę na symbolicznych budynkach miasta — od Varso Tower po Muzeum POLIN, od Pałacu Kultury i Nauki po miejsca znane z Dekalogu Krzysztofa Kieślowskiego — stawiając pytania o to, w jaki sposób architektura przechowuje, reprezentuje lub przekształca pamięć zbiorową.
Obok tego cyklu Michał Łuczak rozwija projekt badawczy poświęcony miejskim ekosystemom i marginalnym terenom zielonym Warszawy. Jego fotografie ukazują krajobrazy znajdujące się w procesie przemiany, gdzie spontaniczna roślinność i ślady ludzkiej obecności współistnieją w kruchej równowadze, redefiniując granicę między środowiskiem naturalnym a przestrzenią miejską.
Wystawa, kuratorowana przez Filippo Maggię, zostanie otwarta 17 czerwca o godzinie 18:00 w siedzibie Włoskiego Instytutu Kultury i będzie dostępna dla zwiedzających do 31 lipca.