Toni Servillo jest do szpiku kości z Kampanii, ale gra również w języku niemieckim, francuskim i w dialektach sycylijskich, jest ulubionym wspólnikiem znanych pisarzy, takich jak Martone i Sorrentino, lecz nie odmawia też nowicjuszom, czaruje teatralną ciszą, której nauczył się od Eduardo; potrafi też przygwoździć publiczność przejmującymi monologami, wcielał się w przestępców wszelkiej maści, ale i w Mazziniego i Andreottiego. Radzi sobie, utożsamiając się czy też naśladując, z wprawą wyrazu, która nie zna granic, lecz stroni od przesady. Być może jest najlepszym żyjącym aktorem włoskim. Massimo Tria, nauczyciel i krytyk kinematograficzny, wykładowca slawistyki na Uniwersytecie w Cagliari, był członkiem komisji selekcyjnej w „Międzynarodowym Tygodniu Krytyki” na Wystawie w Wenecji, aktualnie współpracuje z różnymi festiwalami i czasopismami, ponadto jest redaktorem czasopisma „Kabiria – studia nad kinem”.