Bohaterem opowieści jest Lauro, który stracił ojca Anturia mając dwa lata, czyli będąc w wieku, w którym twarze innych ludzi nie zapadają nam w pamięć. Zatem nie ma żadnych wspomnień związanych z tatą, a matka Giacinta niechętnie mu o nim opowiada. Sama jest ofiarą patologicznej zazdrości, upatruje przyczyn swoich niepowodzeń w fakcie, że została porzucona przez rodziców tuż po swoich narodzinach, a całe życie nosi brzemię niechcianego dziecka. Lauro dorasta z wyidealizowanym i błędnym obrazem ojca przed oczami. Ma marzenie zamknięte w szkatułce, ale gdzieś zgubił do niej klucz.Pewne okoliczności każą mu przypuszczać, że tata miał w przeszłości drugą rodzinę i drugie dziecko. Czuje się zdradzony. Lauro jest zdeterminowany i postanawia ruszyć w podróż w poszukiwaniu własnej przeszłości, tożsamości i miłości, której jest spragniony, choć nie zdaje sobie z tego sprawy. Odkrywa, że jego biologiczna matka, Margherita, będąc z nim w ciąży zachorowała na raka. W obawie, że nie przeżyje, postanowiła oddać dziecko przyjaciółce (Giacinta), by zapewnić mu opiekę, której, jak sądziła, nie będzie w stanie mu zagwarantować. Ale los z niej zakpił i dzięki skutecznemu leczeniu przeżyła kolejne dwadzieścia lat. Krok po kroku, prawda wypływa na światło dzienne, ukazując się w pełni i objawiając swoją oczyszczającą moc.