Eduardo De Filippo, reżyseria Toni Servillo
Współprodukcja Piccolo Teatro di Milano-Teatro d’Europa, Teatro di Roma, Teatri Uniti
Dnia 26 kwietnia 2015r. o godz. 17.00 Teatr Dramatyczny w Warszawie będzie gościł spektakl, który zdobył serca publiczności i krytyki w ponad 30 miastach we Włoszech i za granicą, takich jak Chicago, Petersburg, Paryż, Londyn, Madryt i Budapeszt. “Eduardo – mówi Toni Servillo – to najbardziej niezwykły i być może ostatni przedstawiciel współczesnej dramaturgii popularnej, który wie jak przemawiać do wszystkich i robi to na miarę największych klasyków”.
Spektakl “Wewnętrzne głosy”, owoc współpracy Piccolo Teatro di Milano-Teatro d’Europa, Teatri Uniti di Napoli oraz Teatro di Roma, promowany i silnie wspierany przez Włoski Instytut Kultury w Warszawie, entuzjastycznie przyjęty przez Teatr Dramatyczny, objęty patronatem Ambasady Włoskiej w Polsce, sponsorowany przez Generali Ubezpieczenia, daje wyjątkową możliwość ponownego przyjrzenia się jednemu z największych dramaturgów teatru dwudziestowiecznego, Eduardowi De Filippo, być może ostatniemu przedstawicielowi współczesnej dramaturgii popularnej. Do tego niezwykła rola Toniego Servillo, reżysera spektaklu.
Komentarz reżysera:
“Wewnętrzne głosy” to komedia, w której Eduardo De Filippo, choć utrzymuje atmosferę zawieszoną gdzieś na pograniczu rzeczywistości i iluzji, w sposób zdecydowany dokonuje głębokiego zamieszania w nieczystych sumieniach swoich bohaterów, a co za tym idzie, w sumieniach samej publiczności. Bohater sztuki, Alberto Saporito, któremu przyśniło się morderstwo przyjaciela, zaczyna myśleć, że zostało ono rzeczywiście popełnione przez rodzinę sąsiadów, co wprawia w ruch cały mroczny mechanizm podejrzeń i donosów. Dochodzi do pełnej “dezintegracji nieczystego sumienia”, a Alberto, nie mogąc zrobić niczego, by się wyzwolić, czuje się zarówno jej świadkiem, jak i tragicznym współsprawcą. Eduardo pisze swoją komedię zaraz po drugiej wojnie światowej, precyzyjnie obrazując upadek wartości, który będzie charakteryzował społeczeństwo, i to nie tylko włoskie, w kolejnych dziesięcioleciach. Nawet dziś wydaje się, że Alberto Saporito, postać-człowiek, schodzi ze sceny, zbliża się do widza i mówi mu, że przedstawione wydarzenia dotyczą również jego, bo wszyscy stajemy się zniszczonymi przez obojętność ofiarami innego, moralnego okresu powojennego.
Napisy w jezyku polskim.
Ingresso con biglietto http://teatrdramatyczny.pl/