Luigi Di Sarro przedstawiał swoje dzieła na znaczących wystawach narodowych i międzynarodowych od roku 1956. Jego poszukiwania, świadome i samotne, odbywały się w latach Sześćdziesiątych i Siedemdziesiątych. Był wytrwałym eksperymentatorem rysunku, który uprawiał codziennie, malarstwa, rytownictwa, rzeźby i fotografii, którym towarzyszyła eksploracja świata dźwięków, performance i wiele więcej. Wystawa opracowana przez Carlotta Sylos Calò obejmuje ok. 50 dzieł i opowiada o pracy Luigi Di Sarro, dzieląc ją na tematy – autoportret, znak, ruch – tak, by w kompletny sposób przedstawić modus operandi artysty, zorientowanego na eksperymentowanie i skupionego, w latach ’60 i ’70, na niektórych aspektach znaku, światła i ruchu, na fotografii czarno-białej i kolorowej, na rysunku i rzeźbie.